Ang pagkahumaling sa paglago ng Gross Domestic Product (GDP) ay naging isang mapanganib na relihiyon sa Pilipinas, na nagiging sanhi sa mga tagagawa ng patakaran at mga mamamayan na itulad ang paglawak ng ekonomiya sa kagalingan ng lipunan.
Ang Illusyon ng Paglago ng Ekonomiya
Habang maaaring lumalaki ang ekonomiya, marami sa mga Pilipino ang nananatiling nakatrap sa isang siklo ng kahirapan, nakikipaglaban sa mataas na singil sa kuryente at talamak na pagsisikip ng trapiko.
Ang layunin ay dapat na mapabuti ang buhay ng mga tao sa pamamagitan ng abot-kayang pabahay, maaasahang transportasyon, mapagkumpitensyang presyo ng kuryente, de-kalidad na edukasyon, madaling access sa pangangalagang pangkalusugan, pampublikong kaligtasan, at malalakas na institusyon ng gobyerno.
(cite: Val A. Villanueva, Journalist)
- Ang paglago ng GDP ay hindi garantiya ng pinabuting kondisyon ng pamumuhay.
- Ang pagsisikip ng trapiko ay nagdaragdag sa mga gastos sa ekonomiya ngunit nagpapalakas sa mga numero ng GDP.
- Ang pag-alis ng mga Overseas Filipino Workers ay nagpapakita ng ekonomiyang desperasyon.
Ang kabalintunaan na ito ay maliwanag sa mga kalye ng Metro Manila, kung saan ang mga traffic jam ay nag-aambag sa GDP habang ang mga tao ay nag-aaksaya ng oras sa kanilang mga sasakyan, ngunit ang kalidad ng buhay ay nananatiling mababa. Ang mga Pilipino ay humaharap sa ilan sa mga pinakamataas na singil sa kuryente sa Timog-Silangang Asya, na nagpapahirap sa mga badyet ng sambahayan.
Sa kabila ng mga numero ng GDP na nagdiriwang ng matatag na paglago, maraming pamilya ang nahihirapang magbayad ng mga pangunahing bayarin. Ang mga kamakailang ulat ay nagpapakita na habang ang ekonomiya ay lumalaki, marami sa mga mamamayan ang patuloy na umaalis sa bansa para sa mas magandang oportunidad sa ibang bansa.
Isang Tawag para sa Layunin ng Paglago
Ang pokus sa GDP bilang tanging tagapagpahiwatig ng tagumpay ay nangangailangan ng muling pagsusuri. Mahalaga na bigyang-priyoridad ang napapanatiling pag-unlad na nagpapabuti sa pang-araw-araw na buhay.
Ang mga pamumuhunan ay dapat idirekta sa pagtatayo ng imprastruktura at pagbibigay ng mga pangunahing serbisyo sa halip na magtaguyod ng mga spekulatibong bula sa pananalapi. Ang ganitong diskarte ay makatitiyak na ang paglago ng ekonomiya ay nagiging tunay na benepisyo para sa populasyon.
Sa huli, ang hamon ay nakasalalay sa pagpapalit ng pambansang pag-uusap mula sa simpleng mga sukatan ng ekonomiya patungo sa tunay na kasaganaan ng tao, na tinitiyak na bawat Pilipino ay makakaranas ng mga benepisyo ng paglago.
