Isang kamakailang pag-aaral ng Philippine Institute for Development Studies (PIDS) ang nagbunyag na maraming yunit ng lokal na pamahalaan (LGUs) sa Pilipinas ang hindi handa para sa mabilis na paglipat sa artificial intelligence (AI). Ang kakulangan sa kahandaan na ito ay nagbabanta na palawakin ang umiiral na hindi pagkakapantay-pantay sa bansa.
Ipinakita ng webinar ng PIDS ang mga natuklasan na tumukoy sa mga kritikal na kakulangan sa imprastruktura, teknikal na kakayahan, at digital literacy bilang mga pangunahing hadlang sa pagtanggap ng AI. Ang mga rehiyon sa labas ng mga pangunahing urban na sentro, partikular sa Visayas at Mindanao, ang pinaka-apektado.
Ayon sa pag-aaral na pinamagatang 'Gaano Kahanda ang mga LGUs para sa Pagtanggap ng AI?', karamihan sa mga LGUs ay nakaposisyon lamang sa 'mababa hanggang katamtamang' antas ng kahandaan sa AI. Ang mga pangunahing isyu ay kinabibilangan ng hindi sapat na imprastruktura ng internet, kulang na ICT staffing, at limitadong pondo para sa mga digital na inisyatiba.
Mga Rehiyonal na Pagkakaiba sa Kahandaan sa AI
Itinuro ng PIDS AI Readiness Index ang matitinding pagkakaiba sa rehiyon, kung saan ang Visayas at Mindanao ay nakakuha ng marka sa mababa hanggang gitnang 30s, habang ang mga mas maunlad na rehiyon sa Luzon, partikular ang National Capital Region, ay nag-ulat ng mas mataas na marka. Ang Bangsamoro Autonomous Region sa Muslim Mindanao at Eastern Visayas ay kabilang sa mga pinakamababang nag-perform.
Ang saklaw ng internet ay lumitaw bilang pinakamabigat na kahinaan sa lahat ng grupo ng isla, na nagsisilbing kritikal na bottleneck sa pagtanggap ng AI.
(cite: PIDS Study)
Binibigyang-diin ng pag-aaral na ang mababang bilis ng internet at hindi sapat na mga mapagkukunan ng ICT ay humahadlang sa mga LGUs na mag-deploy ng mga advanced na aplikasyon ng AI, na nangangailangan ng mataas na bilis ng koneksyon para sa epektibong operasyon.
Potensyal para sa Pagtataas ng Hindi Pagkakapantay-pantay
Nagbabala ang mga eksperto na kung ang mga pamumuhunan sa AI ay patuloy na pabor sa mga urban na lugar, malamang na lalalim ang mga sosyo-ekonomikong pagkakaiba. Binigyang-diin ni Propesor Alexis Antoniades ng Georgetown University na kung walang mga proaktibong hakbang, maaaring pahigpitin ng AI ang umiiral na hindi pagkakapantay-pantay, katulad ng mga makasaysayang aristokrasya kung saan nakatuon ang kayamanan at kapangyarihan.
Binibigyang-diin ng pag-aaral ang pangangailangan para sa isang nakokoordinang pambansang estratehiya upang mapabuti ang kahandaan sa AI sa mga LGUs. Inirerekomenda nito ang mga reporma sa patakaran na naglalayong pahusayin ang imprastruktura ng digital at edukasyon.
Ang pagtanggap ng AI ay hindi dapat tingnan bilang isang teknolohikal na karera, kundi bilang isang isyu ng pamamahala at pag-unlad.
(cite: Francis Mark Quimba, PIDS)
Mga Rekomendasyon sa Patakaran para sa Pagpapabuti
Upang mapunan ang kakulangan sa kahandaan sa AI, nagmungkahi ang mga mananaliksik ng ilang mga inisyatiba sa patakaran. Kabilang dito ang pagtanggal ng mga hadlang sa regulasyon upang mapabuti ang imprastruktura ng digital, pagsasama ng AI literacy sa edukasyon, at pag-uutos ng minimum na alokasyon ng badyet para sa ICT para sa mga lokal na pamahalaan.
Dagdag pa rito, inirerekomenda ang pagtatatag ng isang Pambansang Pondo para sa Kahandaan ng LGU sa AI upang tulungan ang mga mas mahihirap na munisipalidad sa pagpapahusay ng kanilang mga digital na kakayahan.
Sa konklusyon, ang pag-aaral ng PIDS ay nananawagan para sa agarang aksyon upang matugunan ang mga kakulangang ito, na tinitiyak na lahat ng LGUs ay makikinabang mula sa mga pag-unlad sa AI, sa gayon ay nagtataguyod ng mas pantay na kinabukasan.